dinsdag 7 november 2017

Van wit... naar geel... naar bruin


 In mijn vorige blog vertelde ik over mijn tafel. Die had ik met witte krijtverf geverfd en daar moest nog wasvernis over. 'Gouden den' genaamd. Ik heb er geen foto's van, want als ik verf dan zitten mijn handen op een of andere manier er altijd helemaal onder. 
Maar om terug te komen op de tafel... die werd van wit... fel goudgeel!!! IEKS, dat was dus NIET de bedoeling. Ik dacht dat de 'Gouden den' een mooie antiekerige donkergouden kleur zou geven. Zo'n warme tint. Nou, het was bijna narcissengeel! Er zat maar 1 ding op, andere wasvernis kopen, in een donkerder kleur en dan maar hopen dat het goed zou komen ;o)


En dat kwam het gelukkig :o) Na 4x de wasvernis aangebracht te hebben (kleur Notelaar) is hierboven het eindresultaat te zien. Eigenlijk ben ik er er nog meer tevreden over dan dat de tafel wit was, dus achteraf is het een geluk bij een ongeluk dat de eerste wasvernislaag 'mislukte'.


Dit kreeg ik afgelopen zondag van Ellen. 
Het is een blok uit een quilt van rond 1870. 
Ik vind hem super! 


Ik ga eens zien voor een passende lijst, dan kan ik hem aan de muur hangen. 
De afmeting is ongeveer 50 x 50 cm, een mooie maat.




Het quiltwerk is ook goed te zien en erg netjes gedaan. 


Het idee dat hier bijna 150 jaar geleden een vrouw aan heeft zitten naaien en quilten is toch wel heel bijzonder, zeker als je je de leefsituatie van toen indenkt. Vergeleken met alle materialen en elektrische lampen die we nu hebben, was het toen toch aanzienlijk ingewikkelder en moeilijker om een quilt te maken. Ik heb veel bewondering voor de quiltsters van toen. Daarom gaat dit blok binnenkort een ereplaatsje krijgen...

Prettige week!

Groetjes,
Yvonne


dinsdag 24 oktober 2017

Agelopen week...

Afgelopen week ben ik met vanalles en nog wat bezig geweest...


Onder andere met het verven van de eettafel...


Ik heb geen foto 'voor' gemaakt, maar hierboven zie je hoe de tafel was. Grijs. Hoe het kwam weet ik niet, maar de verf was, zelfs na 2 jaar, nog 'plakkerig'. Heel vervelend. Dus besloot ik om de hele verflaag eraf te krabben, het blad te schuren en daarna te verven...


De kleur: Brocante Wit. Dat leek me wel wat. Ik heb de verf die op de bovenste foto staat gebruikt. Ideaal! Ruikt niet, is na 1 uur stofdroog en na 4 uur weer overschilderbaar.
Alleen... het wit is toch wel erg wit... zeker voor een tafel van ruim 1 m x 2 m. Daarom verniswas besteld voor een antiekerig patina. Als het goed is komt de dat vanmiddag binnen. Ik ben benieuwd hoe e.e.a. er dan zal gaan uitzien. Als de verniswas erop zit, dan moet het blad nog gevernist worden. Hopelijk gaat het worden zoals ik hoop :o)


Dan heb ik mijn naaispullen naar boven gebracht. Normaal zat ik in de woonkamer te werken, maar nu de tafel niet gebruikt kan worden heb ik alles boven geïnstalleerd en dat bevalt me uitstekend! Ik denk dat dit mijn vaste plek gaat worden. Muziekje erbij via de computer (www.nostalgie.eu)...


Ik ben momenteel blokken in rijen aan elkaar aan het naaien...


En verder begint het nu toch echt herfst te worden. Naast de regenton is een hoekje waar de bladeren altijd op een grote hoop geblazen worden...


De roos staat nog volop in bloei tot de eerste nachtvorst, dan is het gedaan...



De wilde wingerd begint nu ook te kleuren en de klimhortensia is ook al in herfsttooi...



Dan blijf ik me altijd verbazen over de hanging basket. Ik doe daar niets aan, omdat zich daar een heel eigen biotoopje in gevormd heeft van verschillende mossen. Ik ontdekte weer een nieuwe soort vanmorgen. Wonderlijk dat dat zich vanzelf zo ontwikkeld...


En Suus? Die vindt alles wel prima daar buiten. Veel te nat en te koud. Zij geeft de voorkeur aan een lekker warm plekje op de bank :o)

Fijne week!

Groetjes,
Yvonne

dinsdag 17 oktober 2017

Patchen op de naaimachine...

Een poosje geleden vertelde ik dat ik aan het leren ben hoe ik moet patchen op de naaimachine. Vele jaren was ik voorstandster van het patchen en quilten met de hand. Maar..... die jaren hebben mij ingehaald.... Nu ik een jaartje dagje ouder word, komen er hier en daar wat 'probleempjes'. Een van die 'probleempjes' is, dat ik af en toe last heb van zere handen en met zere handen patchen is niet fijn. Tja, wat doe je dan? De naald ten ruste leggen en stoppen met patchen? Of... toch maar eens gaan proberen of het wil lukken op de naaimachine? Het laatste was dus het geval en een lieve quiltvriendin heeft me wat patchen-op-de-naaimachine-kneepjes bijgebracht en werkelijk, het gaat boven verwachting!


Voordat ik kan gaan naaien moet ik de stof snijden. Voor ervaren patchen-op-de-naaimachine-naaister is dit waarschijnlijk een eitje. Nou, ik vind het best wel lastig. Alle delen moeten even brede naadtoeslagen hebben en grrrrr die lineaal wil nog wel eens verschuiven als ik net aan het snijden ben. Ik heb trouwens wel een kleine roterende snijmat gekocht bij Wendy van Patch & Stitch in Weert. Wat een gemak heb ik daarvan! Nu hoef ik niet steeds de stof of de hele snijmat op m'n tafel te draaien :o)


De mallen heb ik geprint, op schuurpapier geplakt en met een naadtoeslag uitgeknipt. De 0,5 cm lijn op de lineaal leg ik nu precies op het lijntje van de mal en snijden maar!



Er kwam trouwens nog een 'probleem' boven drijven toen ik met de naaimachine aan de gang ging. Omdat ik al mijn stoffen van tevoren was, zijn deze wat zachter en slapper dan wanneer ze nog ongewassen zijn. Dat is dus NIET fijn als je met de naaimachine aan de gang gaat. Ik dacht: de stoffen moeten weer stijver worden en ja, dan kom je natuurlijk bij stijfsel uit. 


Vloeibare stijfsel voor in de wasmachine en een spuitbus om direct te strijken. Het werkt ideaal. De stof wordt weer lekker stevig, strijkt mooi glad en ik kan goed voelen waar de naden zitten om de delen precies op elkaar te leggen. Dat was dus weer een probleem getackeld :o)


Toen stuitte ik op 'probleem' nr. 3. Ik heb zomaar even wat lapjes aan elkaar genaaid om het te laten zien. Juist, een naadtoeslag die de verkeerde kant is opgevouwen tijdens het naaien. Ook weer een grrrrr-moment. Wat kon ik daar tegen doen?


De oorzaak was de gleuf tussen het spoelenbakje en de naaimachine.... 
Ik heb toen de wijze woorden van Winnie de Poeh herhaald: 
Denk.... denk.... denk.... 
En ineens wist ik de oplossing!


Zo ontzettend simpel! Gewoon een plakbandje over de gleuf plakken. Ik gebruik de witte versie, bekend onder vele namen als Magic tape, schrijfbaar plakband, etc. Waarom dit en geen gewoon doorzichtig plakband? Dit plakband plakt goed, is stevig, laat eenvoudig los als het spoelenbakje van de machine moet om een nieuwe spoel in te zetten, plakt daarna weer goed vast en laat geen lijmresten achter.


Ik moest wel even opletten dat ik de openingen van de naaldplaat niet dichtgeplakte, want dat vindt de naaimachine niet fijn.
En nu heb ik nooit meer last van naadtoeslagen die de verkeerde kant opvouwen tijdens het naaien.


En het ene blok na het andere wordt nu genaaid. Het gaat fijn, het gaat snel. Sneller dan met de hand, maar als ik de tijd neem die ik (nog) nodig heb om precies te snijden, dan zal het al met al nog niet zo veel uitmaken. 


Dan nog een paar foto's van de quilts die ik een poos terug liet zien, al wapperend aan de lijn. Die zijn (allang) opgeborgen in de houten kist die ik ooit eens bij een kringloopwinkel kocht. Het is een ideale plek voor m'n quilts.


Dit is slechts een gedeelte van m'n quilts. De rest is 'ontvoerd' door Ellen en gaat mee op tournee door Nederland en België en misschien over een poosje zelfs nog verder. 


Ik zie het nog gebeuren dat mijn quilts straks in landen zijn geweest waar ik nog nooit geweest ben. Stel je voor ;o)


Nu ligt de quilt die 's winters altijd op bed ligt erop. 
Daar is het nu nog te warm voor.

Fijne week!

Groetjes,
Yvonne



maandag 9 oktober 2017

Herfst...



Heerlijk, het is weer herfst!

Herfst betekent voor mij genieten....

- van kaarsjes aansteken als het vroeg begint te schemeren...

- lekker op de bank onder een warme quilt met een kopje thee en een goed boek...

- het knusse lichtje van mijn naaimachine dat een warm licht straalt over de lapjes stof die weer een nieuwe quilt gaan worden...

- de geur van versgebakken appeltaart...

- wind die om het huis giert en regen die tegen de ruiten slaat en de warmte en behaaglijkheid binnen...

En soms... 
soms krijg je ineens een 'cadeautje'. 

Dan rijd je 's ochtends vroeg op een schemerige weg, de wolken hangen laag, grauw en nat over het land...
 en dan zie je ineens dit... 


Kijk, daar word ik nu blij van :o)

Groetjes,
Yvonne

donderdag 10 augustus 2017

Quilts wassen...


Vandaag regent het al bijna de hele dag, maar gisteren was het zonnig. Prima weer om de quilts die ik hier thuis heb liggen, te wassen.


Het waren er heel wat. Voornamelijk kleinere quilts. Ellen heeft mijn grotere quilts momenteel 'te leen'.


Vele herinneringen kwamen boven toen ik de quilts waste en ophing. De eerste quilt die ik ooit gemaakt heb, de sterren gemaakt uit randstof, de 'roze driehoeken', de sneeuwmannen van Debbie Mumm...
Het wassen heb ik trouwens gewoon in de wasmachine gedaan. Kort programma en met wolwasmiddel. Niet alles bij elkaar, want ik ben toch altijd bang dat er misschien een quilt tussen zit waarvan een stof nog kleur afgeeft. Dus geen zwart bij wit om maar iets te noemen. 
Heerlijk dat alles weer schoon en fris is.

Groetjes,
Yvonne



dinsdag 1 augustus 2017

Verliefd op kleuren...


De top van de 'A Boys Story' quilt voor Rick is (eindelijk) af. Het heeft lang geduurd, maar het resultaat is geweldig!


Het waaide nogal toen ik deze foto's nam, waardoor de foto's misschien iets minder scherp zijn.





Alle eer voor Anni Downs van Hatched and Patched voor dit superleuke ontwerp.
Ik heb alleen de naam van de heldhaftige ridder veranderd ;o) en ik heb de quilt door middel van een dubbele blokkenrand groter gemaakt, omdat de originele maat te klein was voor een eenpersoonsbed.


Ondanks dat ik meer stof gebruikt had voor de top, hield ik nog veel stof over en om eerlijk te zijn ben ik helemaal verliefd op de kleuren(combinaties) van deze stoffen. Ik heb ze, toen ik aan de quilt wilde beginnen, bij elkaar gezocht uit mijn voorraad en er nog een stuk of 4 bijgekocht. Iedere keer als ik aan de quilt werkte werd ik helemaal blij van de kleuren. Tja, dan is het niet zo moeilijk om, als er nog een boel stof over is, een nieuwe quilt te ontwerpen. 
Deze keer genaaid op de naaimachine. Patchen op de hand had altijd mijn voorkeur, maar tegenwoordig heb ik nogal eens last van mijn handen en is het soms moeilijk om de naald vast te houden. Ik heb daarom besloten om nu al te gaan oefenen om te patchen op de naaimachine. 
Met hulp van een lieve vriendin die me met allerlei tips terzijde stond, kan ik nu zeggen dat het al aardig lukt. Het snijden van de stof vond ik niet zo gemakkelijk als het lijkt, omdat het héél secuur moet gebeuren, maar nadat dat gebeurd was had ik in no time de blokken voor de top genaaid.


Ik had echter niet genoeg stoffen, ondanks dat ik er nog 3 fat quarters had bijgepakt, om een grote quilt te maken, dus heb ik mijn ontwerp een beetje aangepast en nu gaat het wel een grote quilt worden. Hiervoor moest ik met vliesofix aan de gang, héél véél vliesofix en héél wat uurtjes tekenen en knippen.


En dan is het resultaat een stapel van wel 10 cm hoog met allerlei bloemonderdelen. Die zijn inmiddels op een ondergrond gestreken en kunnen worden genaaid. Ik weet alleen nog niet of ik ze met de hand zal festoneren of ook met de naaimachine zal doen... Daar moet ik nog even over nadenken. Ik hoop je binnenkort de top te laten zien.

Groetjes,
Yvonne